Skip to content

வாசம்

வாசம் காட்டி வாட்டுகிறது,
அவள் வசிப்பிடமிருந்து வீசும்,
தென்றல்;

திசைமாறச் சொல்கிறேன்.

“முன்பு வேண்டினாய்…
இப்பொழுது வெறுக்கிறாயா?!”
என்றது.

“வெறுக்கவில்லை; மறக்க முயல்கிறேன்”
என்று கூறிவிட்டு
சன்னல்களை அடைக்கிறேன்.

உடல்பிரிந்து

’பொலக்’
சத்தத்தில்
தண்ணீர் தெறிக்க
குதித்த இடத்தை காட்டிக்கொடுத்தன, நீர்க்குமிழிகள்.

சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம்
சைரன் வைத்த வண்டிகள்
வந்தடைந்தன

சம்பவமும் சைரனும்
சேர்ந்தால் தான்
சலசலப்பு ஏற்படுமே!

வேடிக்கைப் பார்க்க
குவிந்தார்கள்
பல வேடிக்கை மனிதர்கள்;
அந்த மேம்பாலத்திலே
நெரிசல் நிகழ்ந்தது.

தீயணைப்பு வீரர்கள்
மிதந்துக்கொண்டிருக்கும்
அந்த பதினைந்து வயது
பையனின் உடல் மீட்க
போராடிக்கொண்டிருக்க,
‘காதல்’ என்றும்
‘தேர்வு பயம்’ என்றும்
’வீட்டுப்பிரச்சனை’ என்றும்
காரணம் கண்டது
கூட்டம்.

தீரா இன்னலிலிருக்கும்
பெற்றோரை அழைத்து
போலீசார் விசாரித்துக்கொண்டிருந்தனர்.

உண்மை அறிந்த ஆன்மாவோ
உடல் துறந்து;
உலகம் பிரிந்து;
வெகு தொலைவில்…

கண்ணே சாப்புட்றியா?

02.jpg

”கண்ணே சாப்புட்றியா?”
இல்லமா கொஞ்ச நேரம் ஆட்டும்”
கடிகாரத்தைக் கண்டு
மெஸ்சை நோக்கி நடந்தான்
நேரம் முடிவதற்குள் செல்ல வேண்டும்;

”கண்ணே கொண்டு வரட்டா?”

ஹ்ம்ம், எட்டு வா…”
அடுக்கி வைத்திருந்த தட்டுகளுள்
ஒன்றினை யெடுத்து கழுவினான்;

சாப்டு கண்ணே..” “ஹ்ம்ம்
“ஊட்டி விடட்டா..” “ஹ்ம்ம்
மெஸ் மேசையில் வைத்திருந்த
சப்பாத்தியைத் தட்டில் போட்டான்;

“நல்லார்க்கா?”
“அருமையா இருக்குமா…”
சுவைப்பாராமல் உண்டான், உரையாடிக்கொண்டே…

”போதுமா கண்ணே…”
போதுமா.. வயிறு புல்லு..”
வயிறு நிரம்பியதென
கை கழுவினான்;

மெஸ்சிலிருந்து அறைக்குச் சென்றான்
அவன் காதில் ஓர் ஓரமாய்
ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது
அம்மாவின் குரல்…

’கொய்ங்’கும் ’கூ’வும்

aaa

இழுத்து குத்து…
ஹே ஹே…”
”சவுண்டு வைப் பா..”
என்று ஒருவன் சொல்ல,
ரேடியோ பொட்டிக்கு
கடைக்காரன் கை போனது.
“சீக்கிரம் சாமானக் குடுப் பா”
என்று இவன் சொன்னான்.
கூடைப்பையை
வாங்கிக்கொண்டு வண்டியை எடுத்தான்.

இதற்காகவே டவுனுக்கு
வர யோசிக்கும் அவன்,
சில நேரங்களில்
வேறு வழியில்லாமல் வருவதுண்டு.
சத்தம் கேட்டால் காது வலிக்கும்.
இதனால், அவனுக்கு
”சத்தம் எதிரியா? அவனது காது எதிரியா?”
என்பதொரு புதிர் தான்.
இத்தனைக்கும்
அவன் வண்டி,
சத்தம் எழுப்பும்;
காதை குடையும்;
டி.வி.எஸ் 50.
பொறுத்து தானே ஆக வேண்டும்.

ஒரு பக்கம் வண்டி சத்தம்
பதம் பார்க்க,
மறுபக்கம்…
கற்பூர நாயகியே” என்று
ஊர்த்திருவிழா ஊசி போட்டது;
பேருந்து ஹாரன்
பெயர்த்து எடுத்தது.
சத்தம் சதிசெய்து
சடுகுடு விளையாடியது.
காது, ‘கொய்ங்ங்…’ என்றது
“ஆ…..!”
வலியை பொறுக்க முடியவில்லை,
கண்ணோரம் கண்ணீர் ஒழுகியது.

ஒரு வழியாய்
ஊரோரம் வந்தடைந்தான்;
வயக்காட்டைத் தாண்டினான்;
ஓட்டுவீட்டினுள் சென்று பையை கொடுத்தான்.
வெளியே கயிற்றுக்கட்டிலில்
ஆற அமர அமர்ந்தான்.
பொண்டாட்டி சொம்பில் தண்ணி கொடுக்க,
குடித்தான்;
தென்றல் வந்து தீண்டியது;
கூ…
கூ…
குக்கூ…
இயற்கை புல்லாங்குழலில்
தென்றல் உட்சென்று இசை வந்தது…
“ஆ…..!”
கண்ணோரம் கண்ணீர் ஒழுகியது.

ஆருயிர் மூச்சு

ஒவ்வொரு முறை என்னை
அவள் கடக்கும் பொழுது
என்னுடல் தழுவிச் செல்வாள்,
தோல் குளிர வைப்பாள்,
தலை முடி கலைப்பாள்,
வேர்வைத்துளி துடைப்பாள்,
மல்லிகை மணத்தால் முத்தமிடுவாள்,
ஆருயிர் மூச்சு;
அழகிய இளந்தென்றல்.

பத்தடி குழிவெட்டி

பத்தடி குழிவெட்டி,
செங்கட்களை புதைக்கிறார்கள்;
பூமி பூசை என்ற பெயரில்
இரங்கல் கூட்டம் நிகழ்கிறது…
அந்த பத்து வயது சிறுவன்
முன்பு தொலைத்த பந்தை
கண்டறிந்து எடுக்கிறான்.

சோறின்றி

எட்டிதான் பிடித்து விட்டோம்
ஆனாலும்
வானை முட்டும் கட்டடங்கள்
மறைத்ததால்
நிலவு பலர் ஊட்டும்
சோறின்றி தவிக்கிறது.